Odporność na plamienie

Norma UNI EN ISO 10545-14

Sposób stosuje się do wszystkich powierzchni roboczych płytek w celu określenia odporności na plamy. Każdy środek barwiący powinien być przechowywany przez 24 godziny, co najmniej na 5 próbkach testowych, których powierzchnie są oczyszczone i wysuszone. Usunięcie środków barwiących odbywa się w kolejnych etapach wykorzystujących różne środki myjące i czyszczenia.
 
Klasy odporności na plamienie: (norma UNI EN ISO 10545-14)
  Klasa 1 Klasa 2 Klasa 3 Klasa 4 Klasa 5
sposób usuwania plam plamy się nie zmywają - nieodwracalne uszkodzenie powierzchni usuwa plamy z pomocą rozpuszczalników, takich jak aceton usuwa plamy za pomocą silnego detergentu usuwa plamy za pomocą słabego detergentu usuwa plamy gorącą wodą
przykłady     Gres polerowany   Spieki kwarcowe
 
 

Oznaczenie odporności na plamienie polega na naniesieniu na powierzchnię badaną kropel roztworów testujących, rozprowadzeniu ich tak, aby w przybliżeniu przybrały kształt koła, pozostawieniu ich na powierzchni przez 24 godziny, a następnie przeprowadzeniu prób usunięcia powstałych plam. Jako roztwory testujące norma przewiduje stosowanie:

  • roztworu błękitu metylenowego, 10 g/l,
  • roztworu nadmanganianu potasowego, 10 g/l. 
 
Plamy powstałe na skutek:
  • środków barwiących na zielono w olejach o niskiej lepkości
  • środków barwiących na czerwono w olejach o niskiej lepkości, tylko dla płytek w kolorze zielonym
  • barwników o działaniu chemicznym/utleniającym - roztwór jodyny w alkoholu / 13 g/l /
  • barwników o działaniu powodującym nakładanie warstwy - olej z oliwek 
  • detergenty i inne aktywnie chemicznie środki utrzymania czystości
  • preparaty stosowane do zachowania czystości wody w basenach kąpielowych,
  • artykuły spożywcze na przykład: mleko, tłuszcze, kawa, wino, soki owocowe, krew, kwasy spożywcze itp.),
  • oleje, smary, paliwa i inne, np. w garażach i warsztatach.